Kinderen | Moederleven | Opinie | Persoonlijk

Moederleven: Waarom we Sinterklaas niet vieren

5 december 2017

Het is bijna 5 december, de dag van Sinterklaas, de Pietendiscussie en de commercie. Waarschijnlijk zijn er genoeg ouders en kinderen die aftellen tot de dag daar eindelijk is, maar wij niet. Wij laten Sinterklaas voor wat het is en vieren het dus ook niet. Vandaag zet ik uiteen waarom we hier voor kiezen.

Discussie

Allereerst, het gaat mij niet om de discussie over de Pieten. Ik, zelf allochtoon, zie het probleem niet van zwart geschminkte karakters. Is een oude man met lang, wit haar en met een lange baard niet net zo ‘stereotyperend’ en daarmee eigenlijk ook wel ‘discriminerend’? Echter, deze discussie is vooral lastig voor de ouders die het feest wel willen vieren en hun kinderen in een leuk sprookje willen laten geloven. Immers, hoe leg je ieder jaar opnieuw uit dat de Pieten niet meer zwart, maar bevlekt, gekleurd, in andere kledij, en dan toch weer zwart zijn? Alleen maar verwarrend.

Dat mijn man uit Polen komt en er bijzonder van Sinterklaas snapt, is evenmin een reden. Alhoewel wij buitenlanders zijn en daarmee is Sinterklaas niet ons feest. Het is niet onze traditie. Dat mijn ouders er wel aan meededen is een prima keuze geweest. Ik denk dat ze hun kinderen erbij wilden laten horen. Toch geloof ik niet dat mijn zoon wereldvreemd zal zijn als we het niet vieren. Er komt een tijd dat hij oud genoeg is om uit te leggen wat Sinterklaas nou is, zodat hij weet waar andere kinderen het over hebben als december is begonnen.

Slecht voorbeeld

Afijn. Die discussie is de reden niet voor ons. Wat wel een reden is, is de leeftijd van mijn kinderen. Mijn zoon is net 20 maanden. Mijn dochter is drie maanden geleden geboren en heeft alleen interesse in melk. Zoonlief heeft geen enkel besef van het feest en van de bedoeling van de cadeaus. Voor hem is het alleen maar onlogisch dat hij een schoentje op een plek met een appel of wortel moet zetten. Hij zal de schoen en de appel gewoon pakken er ermee spelen.

Al die bergen snoepgoed, daar kunnen we niets mee. Een kind heeft zo’n berg zoetigheid niet nodig. Het voegt ook niets toe. Sterker nog, hoezo geeft mijn zoon iets gezonds ‘weg’ om er iets ongezonds voor terug te krijgen? Hij moet die appel zelf eten! Mijn zoon krijgt geen zoetigheid en ik zal binnenkort uiteenzetten waarom we die keuze maken en hoe we het in de praktijk ten uitvoering brengen. Ik zie er geen nut in om zijn tanden onnodig te schaden, om hem een suikerpiek te geven wat ook voor ons vervelend is en om hem te leren dat zoetigheid bij iets leuks hoort.

Materialisme

Maar die snoepgoed kan natuurlijk wel weggelaten worden. Echter, ook in die bergen cadeaus zie ik geen nut. Het lijkt me veel leerzamer voor mijn kinderen als ze een cadeautje krijgen omdat ze het hebben verdiend. Of als ze af en toe spontaan iets kleins van hun vader krijgen. Zodat mijn kinderen hopelijk leren dat goed gedrag beloond wordt en dat een cadeautje geven en krijgen een uiting van liefde is. En niet een uiting van materialisme en commercie. Een berg cadeaus is ook weinig effectief met kleine kinderen. Ze krijgen spontaan keuzestress en na een tijdje zijn ze het al weer zat. Is het dan niet beter om af en toe wat leuks te geven aan je kinderen zodat ze steeds wat anders hebben om mee te spelen?

Kinderen hebben ook die spanning rondom Sinterklaas niet nodig. De druk van ‘ben je wel lief geweest’, van hopen te krijgen wat je graag voor speelgoed wilt, van misschien zelfs een omgeklede, enge mannen in een gewaad en met zwarte verf op het gelaat. Kinderen zijn te jong om onnodig stress te moeten hebben. Krijgen ze spontaan een cadeau, dan zijn ze blij verrast. Dat is een andere, maar gezondere emotie.

School

Als mijn kinderen over een aantal jaar naar de basisschool gaan, lijkt het me ontzettend leuk als ze Sinterklaas op school vieren. Samen mijters en pietenpakjes knutselen. Samen liedjes zingen. En op de grote dag gezellig spelletjes doen met elkaar. Dat lijkt me veel leuker en leerzamer dan nu geforceerd een schoen zetten. Wij slaan het feest over. Wij laten onze kinderen niet in het Sinterklaassprookje geloven. Onze zoon laten we gewoon lekker kind zijn, en als de tijd daar is leggen we uit wat de andere kinderen vieren op 5 december. En als hij dan heel graag ook een cadeautje wil, vraag ik hem wat hij leuk zou vinden om samen te doen.

 

Geef een reactie