Moederleven | Persoonlijk

Persoonlijk: Mijn ervaring met het koperspiraal

12 december 2017

Na de geboorte van mijn zoon besloot ik de koperspiraal te willen proberen om een volgende zwangerschap uit te stellen. De wens voor een tweede kind was er en we wilden er niet jaren mee wachten, maar ik wilde de pil niet slikken. Zo gebeurde het dat ik zo’n zes weken na de bevalling bij de huisarts zat. Het leek me ideaal, maar helaas pakte het anders uit.

Keuze voor koperspiraal

De spiraal leek me zo makkelijk. Het plaatsen is even vervelend, maar dan kun je jaren niet aan anticonceptie denken terwijl je wel beschermd ben tegen een zwangerschap. Ik ben nogal vergeetachtig dus heel strikt een pil slikken zou voor mij niet werken. De pil heeft overigens nooit mijn voorkeur gehad. De pil werkt op basis van hormonen en dat wil ik niet in mijn lijf stoppen. Laatste jaren lees ik steeds vaker over de negatieve effecten van de pil. Op zich niet heel gek, hormonen doen immers veel met je. En dan kan ik ook nog heel lastig pillen slikken. Het was duidelijk: de pil, dat wordt hem niet.

De prikpil, het staafje, de pleister, ze vielen allemaal af omdat ze simpelweg werken door hormonen. Voor de man is er alleen het condoom, maar daar kan genoeg mee misgaan. Als het eraf glijdt, of scheurt. Zo kwam ik uit bij de spiraal. De Mirenaspiraal viel af omdat die ook op basis van hormonen werkt. Eigenlijk bleef de koperspiraal als enige over. Het leek me wel ideaal, geen hormonen en het wordt in je baarmoeder gezet en je kan hem voor de komende jaren vergeten. En zo eindigde ik bij de huisarts voor een koperspiraal.

Spiraal, waar ga je heen?

Het plaatsen van de spiraal was niet leuk, maar ook niet erg pijnlijk. Het was vooral ongemakkelijk en onprettig. Er word namelijk een koude tang in je doos gedouwd en opengeklapt. Die tang voel ik nog steeds, brrr. Het plaatsen ging wel vlot. De spiraal zat erin, het leven ging verder, alles prima.

Helaas toch niet. Ik merkte op een gegeven moment dat ik pijn had. Intiem zijn met mijn man was nog pijnlijker. Maar… ik voelde me ook raar. Zou het? Dit kan niet goed zijn, dacht ik, en zo zat ik weer bij de huisarts. Ik mocht weer op de tafel gaan liggen, de tang ging er weer in, en wat bleek: de spiraal was verzakt en viel er nog net niet uit. Top. Eruit halen wilde de dokter niet, eerst wilde ze een eventuele zwangerschap uitsluiten. Ik voelde me vreemd, en ik ging akkoord met een test. Ik ging naar het toilet, vulde een potje met wat urine en dat leverde ik in bij de receptie.

Toen was het afwachten. In de middag mocht ik terugkomen. Weer terug in de praktijk volgde een grote domper: de test was negatief. Dat kon niet. Dat klopte niet. Maar op dat moment stond ik er niet bij stil, de uitslag was negatief dus de spiraal ging eruit. Terug op de tafel, weer de tang erin, weer dat gewroet, weer dat nare gevoel. De spiraal was er zo uit. Als ik een nieuwe wilde, zei de dokter tegen mij, zou ik naar het ziekenhuis verwezen worden. Dan zou er een ander soort spiraal geplaatst worden die moeilijker eruit kan vallen. Ik moet er alleen niet aan denken om weer een spiraal te laten plaatsen. Toen niet, nu na de tweede zwangerschap niet en waarschijnlijk nooit niet.

Ik hoor goede verhalen over de spiraal. Mijn moeder heeft hem met tevredenheid gebruikt, een leidster op de kinderopvang waar ik stage liep ook. Voor mij werkt het helaas niet. Bij mij wilde de spiraal niet blijven zitten en ik weet zeer zeker dat ik door die spiraal een vrucht ben verloren. Dat wil ik zeker nooit meer meemaken.

 

Bron afbeelding: http://www.anticonceptie.nl

Geef een reactie